Beschrijving

Niniejsze studium analizuje wykorzystanie przez Usmana Alego przemocy teatralnej jako katalizatora zmian spo¿ecznych. W ¿wiecie naznaczonym przemoc¿ pakistäskie spo¿ecze¿stwo zmaga si¿ z g¿¿boko zakorzenion¿ przemoc¿ kulturow¿ i strukturaln¿, która narusza podstawowe prawa i utrwala cierpienie. Usman Ali, wybitny pakistäski dramaturg, porusza te kwestie w swoich sztukach: The Guilt (2014a), The Last Metaphor (2014b) i The Odyssey (2016). Opieraj¿c si¿ na trójk¿tnym syndromie przemocy Johana Galtunga – bezpo¿redniej, strukturalnej i kulturowej – oraz teorii przemocy teatralnej Edwarda Bonda, niniejsze badanie analizuje natur¿ i funkcj¿ przemocy w dzie¿ach Alego. Badanie to ujawnia, ¿e zakorzenione w dyskryminacji, niesprawiedliwo¿ci, nepotyzmie, ¿wiadomo¿ci klasowej oraz nadu¿ywaniu w¿adzy i ideologii, wzajemnie powi¿zane formy przemocy tworz¿ b¿¿dne ko¿o, pozbawiaj¿c bohaterów ich praw i prowadz¿c do ich cierpienia. Jednak Ali przedstawia przemoc nie tylko po to, by ukazä ponury obraz, ale tak¿e po to, by sprowokowä do my¿lenia i zainspirowä do zmian spo¿ecznych. Umieszczaj¿c widzów w ekstremalnych scenariuszach, Ali zach¿ca do autorefleksji i u¿wiadomienia sobie potencjäu transformacji spo¿ecznej.